Hydro

تاریخ انتشار:

1400/10/08

انرژی آبی و انتشار آلاینده‌ها

انجمن بین‌المللی انرژی آبی ادعا می‌کند که اگر مقدار برقی که در حال حاضر از انرژی آبی تامین می‌شود با سوخت‌های فسیلی تامین می‌شد، انتشار آلاینده‌ها حدود 10 درصد افزایش می‌یافت. با این حال، مطالعات و تحقیقاتی نیز انجام شده‌اند که انرژی آبی را به عنوان یک منبع انرژی پاک و بدون آلایندگی زیر سوال می‌برند.

برای استفاده از انرژی آبی معمولا نیاز به ساخت سد، تامین منابع و حمل و نقل مواد و ساخت و ساز و… هست که منجر به از بین رفتن جنگل‌ها می‌شود. در اثر تخمیر پوشش گیاهی غرق شده در مخزن گاز متان تولید می‌شود. این گاز می‌تواند یکی از منابع اصلی تولید آلاینده‌ها به ویژه در کوتاه مدت باشد. این عوامل در دهه اول بهره برداری یک سد بیشترین تاثیر را در ایجاد آلاینده‌ها و تغییرات آب‌وهوایی ایجاد می‌کنند.

در پژوهشی که در سال 2016 به رهبری لورا شرر(که اکنون استادیار دانشگاه لیدن در هلند است) در مورد آلایندگی انرژی آبی انجام شد، بیان می‌شود که در برخی موارد، مقدار گاز متان و سایر منابع کربن بیوژن تولید شده از نیروگاه‌های آبی با میزان آلایندگی نیروگاه‌های زغال‌سنگ قابل مقایسه است! مطالعه حدود 1500 سد نیروگاه آبی نشان داد که ردپای کربن در نیروگاه های آبی به طور متوسط ​​بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلا تصور می‌شد.

این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که بسته به نوع پوشش گیاهی منطقه میزان انتشار آلاینده‌ها می‌تواند متفاوت باشد به عنوان مثال سدهای بلندتر در مناطق استوایی با وجود داشتن پوشش گیاهی متراکم به دلیل نوع گیاهان خاص آن مناطق میزان انتشار آلایندگی کمتری دارند.

مطالعه دیگری که سال گذشته توسط صندوق دفاع از محیط زیست، یک سازمان غیردولتی ایالات متحده منتشر شد، به طور مشابه تفاوت زیادی در میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از گیاهان مختلف را نشان داد. جالب است بدانید که میزان انتشار آلایندگی برخی از این گیاهان در اثر تخمیر شدن در سد با سوخت‌های فسیلی برابری می‌کند. اما به طور کلی، مشخص شد که انتشار گازهای گلخانه‌ای سدها و نیروگاه‌های برق‌آبی(به طور کلی انرژی آبی)  کمتر از نیروگاه‌های سوخت فسیلی است، اما نسبت به نیرگاه‌های بادی، خورشیدی و هسته‌ای بیشتر است.

مطالعه دیگری نشان می‌دهد که انتشارات ناشی از نیروگاه های انرژی آبی تا سال 2050 به طور متوسط ​​مشابه انتشار گازهای فسیلی نیروگاه‌های جذب و جداسازی کربن  خواهد بود. نیروگاه‌های برق‌آبی به طور متوسط ​​حدود 100 گرم CO2 در هر کیلووات ساعت منتشر می‌کنند، در حالی که انرژی هسته‌ای، بادی و خورشیدی فقط 3.5 تا 12 گرم منتشر می‌کنند.

مشکلات و موانع انرژی آبی

تاثیرات منفی بر آب و هوا تنها یکی از نگرانی‌های زیست محیطی در مورد انرژی آبی است. سدها به فولاد و سنگ سیمان زیادی نیاز دارند که نیاز به استخراج دارد و می‌تواند باعث آلودگی محلی در حین ساخت شود. مطالعات همچنین اثرات مخرب سدسازی را بر روی ماهی‌های رودخانه آب شیرین نشان می‌دهند.

علاوه بر این، فعالان محیط زیستی بر صنعت برق آبی فشار می‌آورند تا به سوابق مشکوک حقوق بشری خود رسیدگی کند. جسی کاتو از مرکز منابع تجاری و حقوق بشر، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در بریتانیا، می‌گوید که این صنعت تا کنون بیشترین تعداد دعاوی حقوق بشری را در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر دارد.

کاتو می گوید، این اتهامات شامل موارد متعددی می‌شود که از شیوه‌های کار ناایمن گرفته تا سوء استفاده از حقوق زمین را پوشش می‌دهد، اما اغلب به رضایت آزاد، قلبی و آگاهانه مربوط می‌شود. به این معنی که حق مردم محلی و بومی برای داشتن نظر واقعی در مورد اجرای پروژه آبی در محل زندگیشان معمولا نادیده گرفته می‌شود. علاوه بر اهمیت در نظر گرفتن تأثیرات اجرای پروژه‌های برق‌ابی و ساخت سدها بر مردم محلی، اطمینان از اینکه همه پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر به حقوق بشر احترام می‌گذارند، برای دستیابی به کربن‌زدایی به موقع در جهان، ضروری است.

راهکارهای پیش رو

اگر بخواهیم چارچوبی از راه حل‌ها را برای حل مشکلات زیست محیطی و حقوق بشری انرژی آبی تعیین کنیم، می‌توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

ارزیابی اثرات زیست محیطی و اجتماعی نیروگاه‌های برق‌آبی بهتر است توسط شرکت‌هایی انجام شود که به شهروندان خدمات رسانی می‌کنند نه خود سدسازان و مجریان پروژه‌های انرژی آبی.

حقوق مردم محلی برای اعمال نظر و جلوگیری از ساخت سدها لحاظ شود.

با توسعه فن‌آوری‌های نوآورانه برای بهره گیری از انرژی آبی می‌توان نیاز به سدسازی روی رودخانه‌ها را کاهش داد.

مطالعه دیگری درباره انتشار گازهای گلخانه‌ای در بسیاری از سدهای پیشنهادی آمازون هشدار می‌دهد که انتشار کربن ناشی از انبساط را می‌توان با قرار دادن سدها در ارتفاعات بالاتر و جریان‌های کوچکتر کاهش داد. به گفته مولیگان ، سدهای کوچکتر به طور خودکار سازگار با محیط زیست نیستند. او می‌گوید ارزیابی اثرات زیست‌محیطی به ندرت سدهای دیگر را در امتداد رودخانه در نظر می‌گیرد. سدهای کوچکتر به سرعت در حال گسترش هستند و با توجه به اثرات تجمعی بالقوه‌‌ی منفی که می‌توانند برمحیط زیست داشته باشند بهتر است تحت نظارت قرار گیرند.

رابی چاد می‌گوید راه‌های زیادی برای کاهش تأثیرات منفی انرژی آبی وجود دارد، اما تاثیرگزاری همه آن‌ها «به صورت تدریجی» خواهد بود. او می‌گوید فناوری‌های پایدارتر مانند ذخیره‌سازی پمپ‌شده، جریان رودخانه و هیدرولیک جدید می‌توانند به کمک آن‌ها کمک کنند. راه دیگر اضافه کردن تولید برق آبی به هزاران سدی است که برای اهداف دیگری مانند ذخیره آب یا کنترل سیل ساخته شده اند.

چارچوبی که برای توسعه پایدار سدها توسط انجمن بین‌المللی انرژی برق آبی ایجاد شده است، در سال 2018 به‌روزرسانی شد تا به کاهش اثرات منفی انرژی آبی بر تغییرات آب و هوایی کمک کند. پروژه‌های آبی برای دریافت گواهی، باید میزان انتشار کمتر از 100 گرم CO2 در هر کیلووات ساعت و همچنین استانداردهای سختگیرانه برای سازگاری و انعطاف پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی را ثابت کنند. اپراتورهای انرژی برق آبی نیز مجبور خواهند شد با اثرات تغییرات آب و هوایی مقابله کنند، زیرا افزایش دما باعث ذوب شدن یخچال‌ها در برخی از نقاط جهان و خشکسالی باعث خشک شدن حوضه‌های آب در مناطق دیگر می‌شود. همانطور که مولیگان اشاره می کند، با توجه به اینکه بسیاری از کشورها با چالش دوگانه تلاش برای کربن‌زدایی و سعی در برآورده ساختن تقاضای انرژی مواجه هستند، کشورهایی که پتانسیل توسعه بیشتر هیدروژن را دارند احتمالا به بهره برداری از این منبع ادامه خواهند داد.

منبع: energymonitor.ai

0 0 رای ها
Article Rating
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 Comments
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها